วันอังคารที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2550

เพือนกัน



กระดาษบางพบเจอใต้ลิ้นชัก


เป็นคำรักจากเพื่อนวันสดใส


แต่วันนี้เป็นวันที่ฟ้าไกล


ไม่มีใครจะลืมคำรักจากเพื่อนเกลอ








เคยกอดคอร่วมกันเฮฮา


เคยร่วมกันเกาะกลุ่มน้ำตาไหล


เคยทำอะไรต่อมิอะไร


ทำให้ความเป็นเพื่อนมีค่ากว่า.... ที่ผ่านมา


ถึงโลกจะพัง
กะละมังจะยุบ
มิตรภาพอันแสนสุข
จะไม่ยุบเหมือนกะละมัง


อีกไม่นานก็คงจะเรียนจบ
คงไม่ได้พบกันอีกนาน
คืนวันที่ผันผ่าน
เนิ่นนาน....จดจำไว้
รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และร้องไห้
จะยังอยู่ในใจเพื่อนเหมือนเดิม
เมื่อไหร่ที่เราพบกัน
ความสัมพันธ์ฉันท์เพื่อน
ยังเหมือนเดิม...

ไม่มีความคิดเห็น: